Wizerunek Abhinawagupty

Wizerunek Abhinawagupty, wielkiego nauczyciela tantry siwaickiej, nakreślony przez jego ucznia,
Madhuradżę Jogina,
w wierszu zatytułowanym Dhjana-śoka – „Strofa medytacyjna”

Niech bóg wspaniały, Dakszinamurti, w osobie Abhinawy,
Który głębokim zdjęty współczuciem w Kaszmirze się pojawił,
Jako wcielenie boskie Śri Kanthy1, opieką nas otoczy!

Oto duchowej pełne rozkoszy w głąb mu uciekły oczy,
A czoło jego zdobią trzy linie, naznaczone popiołem,

Uszom przydają piękna rudraksze2; bujne włosy nad czołem
Są przepasane girlandą kwiatów; jego ciało różowe
I
długa broda, i szyja ciemna od maści sandałowej

Zmieszanej z piżmem oraz kamforą wygląda bardzo pięknie.
Jego sznur święty luźno się zwiesza, gdy na poduszce miękkiej
W pozycji jogów, którą zwą ‘wira’, w jedwabnej swojej szacie,
Jasnej jak srebrny promień księżyca, w kryształowej komnacie,
Pełnej obrazów i malowideł, skąpanej w mocnej woni

Płynącej z girland, lamp i kadzideł, sandałem nasyconej,
Siwy
Pestki drzewa z gatunku Elaeocarpus noszone przez siwaitów.
Rozbrzmiewającej bez przerwy dźwiękiem muzyki, śpiewu, tańców,
Pełnej ascetek i wielkich świętych – duchowych pomazańców,
Ogrodem, który winna latorośl porasta, otoczonej,

Pod baldachimem ze sznurów pereł, na złotym siedzi tronie.
Jest w otoczeniu wszystkich swych uczniów z Kszemaradżą na czele,
Siedzących cicho z myślą skupioną u stóp nauczyciela,
Zapisujących wszystko, co mówi, i duti, dwóch kapłanek,

Stojących z boku i trzymających w swej prawej dłoni dzbanek
Z nektarem Śiwy i pudełeczko z betelem; w lewej dłoni –

Owoc cytryny i kwiat lotosu. Jego zaś ręka prawa,

Która różaniec z rudrakszy nosi, o palcach ułożonych

W gest uchwycenia najwyższej Prawdy, na udzie mu spoczywa.
Gra on na lutni, która potrafi dźwięczeć pierwotnym dźwiękiem –
Nadą – końcami paznokci lewej swej lotosowej ręki.

1- Siwy
2 - Pestki drzewa z gatunku Elaeocarpus noszone przez siwaitów

Z Sanskrytu przełożyła - Anna Rucińska