a अ

aṁka (अंक)
1. liczba, numer 2. miejsce w numeracji, liczba punktów, ocena (w szkole) 3. coś napisanego (litera, sylaba), notatka na marginesie, zapisek 4. znak, ślad, plama, punkt 5. marka 6. metka 7. wycena 8. stempel, pieczątka 9. punkt (w grze) 10. numer (publikacji), wydanie 11. akt (dramatu) 12. biodro (matki, na którym trzyma dziecko), łono, podołek 13. objęcia 14. ciało
aṁga (अंग)
1. członek ciała, część ciała 2. organ, narząd 3. ciało 4. człon, część, składnik 5. gałąź (wiedzy), gatunek (literatury) 6. sekcja, sektor 7. członek (społeczeństwa, organizacji) 8. strona, aspekt
aṁtaraṁga (अंतरंग)
1. wewnętrzny 2. bliski, intymny 3. pomocniczy, dodatkowy 4. serce, dusza 5. krewny, bliski przyjaciel
akṣara (अक्षर)
1. niezniszczalny 2. niezmienny 3. sylaba, głoska 4. litera 5. sylabariusz, alfabet
akṣi (अक्षि)
1. oko 2. liczba 2
akṣīya (अक्षीय)
osiowy
akṣuṇṇa (अक्षुण्ण)
nieprzerwany, ciągły
akṣema (अक्षेम)
1. niepowodzenie, nieszczęście, pech 2. nieszczęśliwy 3. nieszczęsny, godny pożałowania
akhaṇḍa (अखंड)
1. niepoprzerywany, niepodzielony, cały, stanowiący całość, integralny 2. nieograniczony 3. nieprzerwany, ciągły, trwający non-stop 4. niepodzielny, niezniszczalny
akhila (अखिल)
cały, pełny, wszystek
agata (अगत)
1. przyszłość 2. trudne położenie, ciężka dola 3. = agamya
agati (अगति)
1. bezsilność, bezradność 2. stan bezcielesny (jak u duszy w następstwie niewłaściwie odprawionego rytuału) 3. nieruchomość, bezwład, inercja, bierność, bezczynność 4. bezczynny, bierny 5. bezsilny, bezradny
agatyā (अगत्या)
1. niechybnie, nieuchronnie, nieuniknienie 2. niezbędnie
agamya (अगम्य)
1. niedostępny, nieosiągalny 2. niezrozumiały, niepojęty, nieogarniony 3. nieprzenikniony 4. niezgłębiony, bezdenny, przepastny 5. nieograniczony, bezgraniczny, bezkresny
agragati (अग्रगति)
ruch do przodu, postęp
agrasara (अग्रसर)
1. idący na przedzie, wyprzedzający, przodujący, przewodzący 2. postępowy, progresywny 3. początek, początkowy 4. trwający, toczący się 5. ten, który jest w czołówce, przodownik, lider
aciṁtya (अचिंत्य)
1. niewyobrażalny, niepojmowalny, niepojęty 2. nie do pomyślenia, nieprawdopodobny
atiraṁjita (अतिरंजित)
1. przesadny, przejaskrawiony, ubarwiony 2. nadmierny, wyolbrzymiony
atīta (अतीत)
1. przeszły, miniony 2. poprzedni, wcześniejszy 3. odłączony, oderwany, wolny od 4. poza, ponad 5. przeszłość 6. asceta 7. - ponad, przekraczający, wykraczający poza
atulya (अतुल्य)
1. niezważalny, niezmierzalny 2. niezrównany, nieporównany 3. niepodobny
athaca (अथच)
1. ponadto 2. jak również 3. atoli, wszelako, jednakowoż, jednakże
adatta (अदत्त)
1. niedany, niepodarowany 2. niewłaściwie dany 3. niezasłużenie, niesprawiedliwie dany 4. niespłacony, nieopłacony, niezapłacony, niewynagrodzony
adamya (अदम्य)
niepohamowany, niepowstrzymany
adaya (अदय)
bezlitosny, nieczuły, okrutny
adarśa (अदर्श)
niewidzialny, niewidoczny
adhikāra (अधिकार)
1. władza, zwierzchnictwo, zwierzchność, panowanie 2. rządzenie, kierowanie, sterowanie 3. zarządzanie, nadzorowanie, kontrolowanie 4. swoboda działania 5. prawo, przywilej, prerogatywa, 6. uprawnienie, uprzywilejowanie, utytułowanie 7. prawo własności, posiadanie 8. kompetencja, kwalifikacja 9. mistrzostwo, opanowanie
adhikārī (अधिकारी)
1. posiadający władzę, uprawniony, upoważniony, utytułowany 2. urzędnik, funkcjonariusz, oficjał, osoba urzędowa 3. rządca, gubernator, administrator, 4. zastępca, namiestnik, pełnomocnik 5. przedstawiciel, delegat, poseł, deputowany 6. pośrednik, agent 7. właściciel, posiadacz 8. autorytatywny, miarodajny 9. zasługujący (na), godny
adhiṣṭhātā (अधिष्ठाता)
1. dyrektor, kierownik, prowadzący 2. nadzorca, inspektor 3. władca, rządzący 4. gubernator 5. założyciel 6. opiekun, protektor 7. najwyższy byt
adhiṣṭhātrī अधिष्ठात्री)
1. kierowniczka, prowadząca 2. natura jako najwyższa siła kierująca światem
adhiṣṭhāna अधिष्ठान)
1. siedziba, mieszkanie 2. miejsce odpoczynku 3. teren 4. podstawa, baza
anajāna (अनजान)
1. niewiedzący, nieznający 2. mimowolny, nieumyślny, niezamierzony, bezwiedny 3. nieznany, nieuświadamiany, niepostrzegany 4. niepamiętanie, niezauważanie, niezdawanie sobie sprawy, nieświadomość
anadhikāra (अनधिकार)
1. nieuprawniony, nieupoważniony 2. bezprawny 3. brak uprawnienia, brak upoważnienia 4. brak kwalifikacji, niekompetencja
anadhikārī (अनधिकारी)
1. nieuprawniony, nieupoważniony, niepowołany 2. niemający odpowiednich kwalifikacji, nienadający się, niekompetentny
ananya (अनन्य)
1. niemający drugiego, jedyny, pojedynczy 2. niepodzielony, cały 3. całkowicie oddany (bóstwu) 4. jedyny w swoim rodzaju, niezrównany, nieporównany, unikalny, wyjątkowy 5. niezbywalny
anātha (अनाथ)
1. bez pana, bezpański, osierocony, owdowiały 2. pozbawiony pomocy, bezradny, bezsilny, opuszczony 3. biedak, nieszczęśnik 4. sierota
anukūla (अनुकूल)
1. zgodny, dostosowany, zharmonizowany 2. pomyślny, sprzyjający, korzystny, pomocny 3. dobrze usposobiony, przychylny
anugata (अनुगत)
1. ten, za którym się podąża, którego się naśladuje 2. prześladowany 3. podążający za, idący śladem, naśladujący 4. stronnik, zwolennik, wyznawca, uczeń 5. zatopiony, rozpuszczony 6. ściśle przylegający 7. zgodny z, dopasowany, dostosowany 8. nabyty, zdobyty 9. stłumiony, zgaszony 10. mający coś zwisającego z tyłu
anutāpa (अनुताप)
1. żal, skrucha, wyrzuty sumienia 2. ból, cierpienie, rozpacz
anupāta (अनुपात)
1. kolejne przybycie, ponowne wystąpienie, częstość 2. proporcja, stosunek 3. postęp arytmetyczny
anubhava (अनुभव)
1. postrzeganie, percepcja, świadomość 2. uczucie 3. doświadczenie, przeżycie, wrażenie
anubhāva (अनुभाव)
1. powaga, godność, dostojność 2. autorytet, władza, moc 3. wpływ 4. ret. znak, wyrażenie uczuć spojrzeniem lub gestem 5. mocne przekonanie, przeświadczenie, pewność
anubhūti (अनुभूति)
1. postrzeganie, percepcja 2. uświadomienie sobie, zdanie sobie sprawy (z) 3. uczucie, wrażenie, przeżycie 4. wrażliwość, czułość, sensytywność
anurāga (अनुराग)
1. przywiązanie, sympatia, uczucie 2. pobożność, religijność, oddanie się Bogu 3. miłość, namiętność, tęsknota
anurāgī (अनुरागी)
1. przywiązany 2. oddany, poświęcony 3. kochający, pragnący, namiętny, płomienny 4. wielbiciel, miłośnik
anurādhā (अनुराधा)
siedemnasta nakszatra, miesiąc księżycowy (część gwiazdozbioru Wagi)
anurūpa (अनुरूप)
1. podobny, przypominający 2. odpowiadający, odpowiedni 3. dogodny, wygodny 4. podporządkowany, uległy, zgadzający się 5. podobieństwo 6. odpowiedniość, zgodność
anurūpaka (अनुरूपक)
1. obraz, wizerunek 2. coś podobnego, kopia, odbicie
anurekhana (अनुरेखन)
1. kopiowanie, kalkowanie, powielanie 2. przerysowywanie, odrysowywanie
anurodha (अनुरोध)
1. uczynność, uprzejma usługa 2. względy, szacunek, poważanie 3. usilna prośba, apel 4. podanie, petycja
anurodha-patra (अनुरोधपत्र)
1. memorandum 2. podanie, wniosek
anurodhaka (अनुरोधक)
1. = anurodhī 2. = anurodha-patra
anurodhī (अनुरोधी)
1. nalegający, apelujący 2. dostosowujący się, zgodny, działający w zgodzie z, uległy, podporządkowujący się 3. uprzejmy, uczynny, taktowny
anulepa (अनुलेप)
1. namaszczenie, nasmarowanie 2. pachnący olejek / maść, pachnidło
anulepana (अनुलेपन)
namaszczanie, smarowanie
anuloma (अनुलोम)
1. zgodnie z włosem 2. w naturalnej kolejności
anuṣṭhāna (अनुष्ठान)
1. spełnianie, wykonywanie, odbywanie się 2. podejmowanie, przystępowanie do, przedsiębranie 3. zaczęcie, rozpoczęcie, zainicjowanie, inauguracja 4. ceremonia, obrzęd, rytuał, praktyka
anusaṁdhāna (अनुसंधान)
1. poszukiwanie, dochodzenie 2. śledzenie 3. badanie, wnikanie, dociekanie 4. praca badawcza
apasārita (अपसारित)
1. odsunięty, odłożony, odstawiony 2. usunięty, zlikwidowany
apasāritā (अपसारिता)
1. wydanie, emisja 2. koniec, zakończenie
apūrṇa (अपूर्ण)
1. niepełny 2. niedokończony, niekompletny 3. gram. niedokonany (czas) 4. ciągły 5. niewystarczający
apūrva (अपूर्व)
1. wyjątkowy, unikalny, bezprecedensowy, niespotykany 2. niezwykły, nadzwyczajny, dziwny 3. osobliwy, nowy, nowatorsk
abhāva (अभाव)
1. nieistnienie 2. nieobecność, brak 3. potrzeba 4. bieda, ubóstwo, niedostatek
abhijña (अभिज्ञ)
1. obeznany, obznajomiony, zaznajomiony 2. biegły (w) 3. wprawny, zręczny, umiejętny 4. poinformowany
abhijñatā (अभिज्ञता)
1. wiedza (na jakiś temat), znajomość (czegoś) 2. pełna wiedza, obeznanie (z czymś), biegłość
abhijñā (अभिज्ञा)
1. rozpoznanie, identyfikacja 2. przypomnienie, wspomnienie 3. nadprzyrodzona wiedza
abhijñāta (अभिज्ञात)
1. zapoznany, zaznajomiony 2. znany 3. sławny
abhijñāna (अभिज्ञान)
1. rozpoznanie na podstawie jakiegoś znaku 2. znak rozpoznawczy 3. rzecz przywołująca wspomnienia 4. pamiątka 5. wspomnienie, przypomnienie 6. upewnienie się, konstatacja 7. wiedza
abhinaṁdana (अभिनंदन)
1. pochwała, aprobata, aplauz 2. uroczyste powitanie 3. obchody
abhinna (अभिन्न)
1. nieróżny, taki sam 2. niezróżnicowany 3. nieoddzielny, nieoddzielony, nieodrębny 4. niepodzielony 5. ściśle związany 6. nierozłączny, nierozdzielny, nierozerwalny 7. bliski, intymny 8. zasadniczy, podstawowy, istotny 9. jednolity, zintegrowany 10. nieodłączny, integralny 11. niezbywalny
abhibhūta (अभिभूत)
1. pokonany, porażony 2. poddany, podporządkowany, podległy 3. zdominowany 4. przytłoczony
abhimaṁcana (अभिमंचन)
inscenizacja
abhimaṁtraṇa (अभिमंत्रन)
oczyszczenie mantrą, poświęcenie, konsekracja
abhimata (अभिमत)
1. upragniony, pożądany 2. zaakceptowany, zaaprobowany 3. zatwierdzony, mający zgodę/przyzwolenie, dozwolony 4. życzenie, pragnienie 5. opinia, zdanie, pogląd 6. rada, porada
abhimatatā (अभिमतता)
pragnienie
abhimāna (अभिमान)
1. duma 2. nieuzasadniona duma, uważanie się za kogoś, kim się nie jest 3. zarozumialstwo, zarozumiałość, próżność, wysokie mniemanie o sobie 4. buta, arogancja 5. uważanie, mniemanie 6. szacunek, poważanie 7. zła intencja, chęć wyrządzenia krzywdy, wrogość
abhimānī (अभिमानी)
1. dumny 2. zarozumiały, arogancki, uważający się za kogoś, kim nie jest
abhimukha (अभिमुख)
1. zwrócony ku, skierowany do 2. przed, w obecności, w obliczu (kogoś) 3. ku, w stronę, w kierunku
abhiyaṁtā (अभियंता)
inżynier
abhiyaṁtraṇa (अभियंत्रण)
inżynieria
abhiyāna (अभियान)
1. kampania, batalia 2. wyprawa, ekspedycja
abhiyukta (अभियुक्त)
oskarżony
abhiyoktā (अभियोक्ता)
oskarżyciel, prokurator
abhiyoga (अभियोग)
1. oskarżenie 2. atak, napaść 3. próba 4. zaangażowanie 5. wysiłek
abhiyojana (अभियोजन)
1. oskarżanie, zarzucanie 2. zaskarżenie, wniesienie oskarżenia
abhirakṣaka (अभिरक्षक)
1. stróż, strażnik, dozorca, kustosz
abhirakṣaṇa (अभिरक्षण)
trzymanie w opiece, opiekowanie się, pilnowanie, strzeżenie
abhirakṣā (अभिरक्षा)
opieka, piecza, kuratela
abhirādhana (अभिराधन)
1. zaspokojenie 2. uspokojenie, złagodzenie, uśmierzenie 3. zjednanie
abhirāma (अभिराम)
1. rozkoszny, radujący, sprawiający przyjemność 2. piękny 3. czarujący, zachwycający, czarowny
abhiruci (अभिरुचि)
1. zainteresowanie, upodobanie, zamiłowanie 2. skłonność, inklinacja 3. pragnienie, ochota
abhilaṣita (अभिलषित)
pożądany, upragniony
abhilāṣa (अभिलाष)
= abhlilāṣā
abhlilāṣā (अभिलाषा)
pragnienie, tęsknota
abhilāṣita (अभिलाषित)
upragniony, utęskniony, wytęskniony
abhilāṣī (अभिलाषी)
1. żądny, chętny, pragnący, tęskniący 2. ten, który pragnie/tęskni
abhilikhita (अभिलिखित)
zapisany, zarejestrowany, nagrany
abhilekha (अभिलेख)
1. zapis, rejestracja, pisemny dokument, nagrana płyta 2. archiwum
abhilekhitṛ (अभिलेखितृ)
przyrząd, aparat do nagrywania
abhivaktā (अभिवक्ता)
adwokat, obrońca
abhivacana (अभिवचन)
obrona, usprawiedliwienie
abhivāda (अभिवाद)
= abhivādana
abhivādana (अभिवादन)
1. uroczyste powitanie 2. chwalenie, sḷawienie, wychwalanie
abhivādita (अभिवादित)
przywitany z szacunkiem, godnie przyjęty
abhivādya (अभिवाद्य)
ten, którego należy z szacunkiem lub serdecznie powitać, godny powitania
abhivṛddhi (अभिवृद्धि)
wzrost, przyrost
abhivyaṁjaka (अभिव्यंजक)
1. wyrazisty, peḷen wyrazu, ekspresyjny 2. wyraziciel
abhivyaṁjanā (अभिव्यंजना)
ekspresja
abhivyaṁjanā-vāda (अभिव्यंजनावाद)
ekspresjonizm
abhivyakta (अभिव्यक्त)
1. przejawiony, ujawniony 2. wyrażony, okazany 3. jasny, wyraźny, oczywisty
abhivyakti (अभिव्यक्ति)
1. przejaw, manifestacja 2. wyraz, ekspresja
abhiśaṁsā (अभिशंसा)
1. oskarżenie, zarzut 2. skazanie
abhiśaṁsita (अभिशंसित)
oskarżony
abhiśapta (अभिशप्त)
przeklęty, objęty klątwą
abhiśasta (अभिशस्त)
= abhiśaṁsita
abhiśāpa (अभिशाप)
1. przekleństwo, klątwa 2. straszna klątwa
abhiśāsana (अभिशासन)
rządzenie, panowanie, władza
abhiśāsita (अभिशासित)
rządzony
abhiṣada (अभिषद)
syndykat, konsorcjum
abhiṣikta (अभिषिक्त)
1. spryskany, pokropiony 2. namaszczony, pomazany 3. ochrzczony 4. wyświęcony 5. mianowany 6. zaprzysiężony 7. intronizowany, koronowany 8. nawodniony
abhiṣeka (अभिषेक)
1. spryskanie, pokropienie 2. poświęcenie 3. wyświęcenie, konsekracja 4. wprowadzenie na urząd / stanowisko, inwestytura 5. rytualna ablucja 6. rytualna kąpiel bóstwa (posągu) 7. ofiara towarzysząca kąpieli bóstwa
abhisaṁdhi (अभिसंधि)
1. fałsz, oszustwo, nieuczciwość 2. pej. sprzymierzenie się
abhisamaya (अभिसमय)
1. porozumienie, zgoda 2. konwencja
abhisaraṇa (अभिसरण)
zbieżność, konwergencja
abhisāra (अभिसार)
1. spotkanie 2. randka, schadzka 3. związek 4. atak, natarcie, bitwa
abhisārikā (अभिसारिका)
kobieta, która spotyka się z kochankiem
abhisāriṇī (अभिसारिणी)
1. kobieta chodząca na randki 2. towarzyszka, asystentka
abhisārī (अभिसारी)
1. chodzący na randki 2. kochanek spotykający się z kochanką 3. napastnik, agresor 4. towarzysz, asystent
abhisūcaka (अभिसूचक)
indeks, skorowidz
abhisvīkṛti (अभिस्वीकृति)
formalne przyjęcie (daru)
abhihita (अभिहित)
nazwany, zwany, nazywany
abheda (अभेद)
1. nieróżność, jednakowość, identyczność 2. nieróżny, podobny, identyczny, taki sam 3. niepodzielony, jednolity 4. niezłomny, niezachwiany (= abhedya) 5. nieprzenikniony (= abhedya)
abhyāsa (अभ्यास)
1. dorzucanie, dodawanie, dokładanie 2. praktyka, trening, ćwiczenie, wprawianie się, musztra 3. powtarzanie, wkuwanie, czytanie w kółko, uczenie się 4. zwyczaj, nawyk, przyzwyczajenie 5. obycie, obeznanie, wprawa 6. manewry, ćwiczenia
ayācaka (अयाचक)
ten, który nie prosi, niezabiegający, nieubiegający się
ayoga (अयोग)
1. rozdzielenie, rozłączenie, separacja 2. niepomyślna koniunkcja planet, niepomyślny czas
ayogya (अयोग्य)
1. niewłaściwy, nieodpowiedni, niestosowny 2. niezdolny, niekompetentny, nieposiadający kwalifikacji 3. niepełnosprawny, niesprawny 4. nieużyteczny, nienadający się, niezdatny, nieprzydatny 5. niezasługujący, niegodny
ayogyatā (अयोग्यता)
1. niestosowność, nieodpowiedniość 2. niezdolność, brak kwalifikacji 3. niepełnosprawność 4. nieprzydatność, nienadawanie się 5. niezasługiwanie, niegodność
arcana (अर्चन)
1. cześć, uwielbienie, adoracja 2. hołd
arcanā (अर्चना)
= arcana
arcā (अर्चा)
1. cześć, adoracja 2. pl. wizerunek bóstwa
arci (अर्चि)
1. płomień 2. światło, blask, promienistość
arcita (अर्चित)
czczony, wielbiony, adorowany
avagata (अवगत)
1. poznany, zrozumiany 2. powiadomiony, poinformowany, zapoznany, zaznajomiony 3. obeznany, zorientowany
avagati (अवगति)
1. rozumienie, pojęcie, świadomość 2. wiedza
avacchinna (अवच्छिन्न)
1. odróżniony, wyróżniony, wyszczególniony 2. oddzielony, odłączony, oderwany 3. ograniczony, wydzielony, zakreślony
avaccheda (अवच्छेद)
1. część, rozdział, odłam 2. oddział, przedział 3. granica 4. wyróżnienie, odróżnienie 5. cecha odróżniająca
avacchedaka (अवच्छेदक)
1. dzielący, zakreślający granice 2. odróżniający, wyróżniający
avacchedana (अवच्छेदन)
1. dzielenie, podział 2. dział, sekcja, oddział 3. zakreślenie granic, ograniczenie
avalambana (अवलंबन)
1. zależność, zawisłość, poleganie (na) 2. podpora, oparcie 3. przyjęcie, obranie (np. kierunku), posłużenie się 4. trzymanie się, utrzymywanie (np. milczenia)
avadāna (अवदान)
1. osiągnięcie, dokonanie 2. doniosły, wielkiej wagi akt, wyczyn 3. podzielenie, pocięcie na kawałki 4. część, porcja, udział
avasanna (अवसन्न)
1. ociężały, ospały 2. zniechęcony, przygnębiony, przybity 3. znękany, udręczony 4. przygnieciony, przyciśnięty, przytłoczony 5. pogrążony, zatopiony, zapadnięty 6. nieszczęśliwy 7. skończony, zakończony 8. osadzony, umieszczony, ulokowany
avasthā (अवस्था)
1. stan, kondycja 2. okoliczności, położenie, sytuacja 3. etap, faza, stadium, okres 4. okres życia, wiek 5. konstelacja 6. stawienie się (w sądzie) 7. mieszkanie
avasthāna (अवस्थान)
1. położenie, sytuacja 2. etap, faza 3. miejsce postoju, stacja 4. miejsce zamieszkania
avasthita (अवस्थित)
1. położony, umieszczony, ulokowany 2. obecny (= upasthita)
avāṁtara (अवांतर)
1. pośredni 2. podrzędny, drugorzędny, poboczny, uboczny 3. dodatkowy
avyakta (अव्यक्त)
1. nieprzejawiony 2. nieznany 3. niejasny, niewyraźny 4. niedostrzegalny, niwidiczny 5. nieokreślony
asāmya (असाम्य)
1. brak podobieństwa, odmienność 2. nierówność, dysproporcja, nierównowaga
asāra (असार)
1. pozbawiony soku, miąższu 2. pozbawiony treści, bez zawartości, pusty 3. bezsensowny 4. płytki, powierzchowny 5. próżny
asāratā (असारता)
1. pustka 2. próżność, jałowość 3. bezsensowność
asārvajanika (असार्वजनिक)
nienależący do wszystkich, niepubliczny, niepaństwowy, prywatny
asāvadhāna (असावधान)
1. nieostrożny, nieuważny, niebaczny 2. niedbały
asāvadhānatā (असावधानी)
= asāvadhānī
asāvadhānī (असावधानी)
1. nieostrożność, nieuwaga 2. niedbałość, zaniedbanie, lekceważenie
asāhasa (असाहस)
1. brak odwagi, tchórzliwość, tchórzostwo 2. strach
asāhasī (असाहसी)
1. tchórzliwy 2. tchórz
asi (असि)
1. miecz 2. sztylet
asita (असित)
1. czarny, ciemny 2. czerń 3. ciemna połowa miesiąca księżycowego
asiddha (असिद्ध)
1. niedokończony, nieukończony 2. niespełniony, niewykonany, niezrealizowany 3. nieosiągnięty 4. niepełny, niekompletny 5. niedoskonały 6. niedojrzały, surowy, niedogotowany 7. niesprawdzony, niewypróbowany 8. nieważny
asiddhi (असिद्धि)
1. niepowodzenie 2. niepełność, niekompletność, połowiczność 3. niesprawdzenie
asīma (असीम)
1. nieograniczony, bezgraniczny 2. absolutny
asu (असु)
tchnienie żywotne, ożywiający oddech, życie, duch
aharṣita (अहर्षित)
nieszczęśliwy, smutny
ahiṁsaka (अहिंसक)
łagodny, niewyrządzający krzywdy
ahiṁsā (अहिंसा)
niewyrządzanie krzywdy, niestosowanie przemocy, niekrzywdzenie
ahi (अहि)
wąż
ahita (अहित)
1. krzywdzący, szkodliwy 2. nieprzyjazny, nieprzychylny 3. krzywda, zło
ahinī (अहिनी)
samica węża
ahetu (अहेतु)
1. bez przyczyny, bez powodu 2. nieumotywowany 3. nieuzasadniony, bezpodstawny 4. bezowocny, próżny, daremny, nieefektywny
ahetuka (अहेतुक)
= ahetu
ahaituka (अहैतुक)
1. nieumotywowany, bezinteresowny 2. spontaniczny 3. nieoczekiwany, niespodziewany
ahorātra (अहोरात्र)
dzień i noc, doba