ai ऐ

aiṁdrajālika (ऐंद्रजालिक)
1. magiczny 2. złudny, zwodniczy, iluzoryczny 3. magik, iluzjonista 4. kuglarz, sztukmistrz
aiṁdriyaka (ऐंद्रियक)
1. odnoszący się do zmysłów, związany ze zmysłami, zmysłowy 2. postrzegany zmysłami
aikamatya (ऐकमत्य)
1. jednomyślność, zgodność 2. zgoda, konsensus
aikāntika (ऐकांतिक)
1. nakierowany na jeden cel czy przedmiot, wyłącznie poświęcony czemuś, dążący tylko do jednego 2. jedyny, wyłączny 3. konieczny 4. pełny, całkowity, kompletny 5. absolutny
aikāntikatā (ऐकांतिकता)
wyłączność w dążeniu do czegoś (w uczuciu, wierze, poglądzie)
aikāhika (ऐकाहिक)
1. trwający jeden dzień, jednodniowy 2. ulotny, efemeryczny, przemijający
aikya (ऐक्य)
jedność
aitihāsika (ऐतिहासिक)
historyczny
airāvata (ऐरावत)
1. mit. imię słonia Indry 2. chmura burzowa
aiśvarya (ऐश्वर्य)
1. zwierzchnictwo, władza, panowanie 2. nadludzka moc 3. boski majestat, boska potęga 4. wspaniałość, przepych 5. bogactwo, zamożność, dostatek
aiśvaryīya (ऐश्वर्यीय)
1. posiadający nadludzkie właściwości, obdarzony nadludzkim i mocami 2. wielki, dostojny, majestatyczny
aihalaukika (ऐहलौकिक)
należący do tego świata, doczesny
aihika (ऐहिक)
1. tutejszy 2. miejscowy, lokalny 3. ziemski 4. należący do świata, doczesny 5. świecki
aihikīkaraṇa (ऐहिकीकरण)
sekularyzacja, zeświecczenie