ū ऊ

ūru (ऊरु)
poet. udo
ūrjā (ऊर्जा)
moc, energia
ūrjita (ऊर्जित)
energiczny, pełen wigoru
ūrṇanābha (ऊर्णनाभ)
poet. „o ciele z wełny”, pająk
ūrdhva (ऊर्ध्व)
1. wzniesiony 2. pionowy 3. wysoki 4. górny
ūrdhva-pātana (ऊर्ध्वपातन)
sublimacja
ūrdhva-puṁḍra (ऊर्ध्वपुंड्र)
pionowy znak (malowany cynobrem na czole przez wisznuitów)
ūrdhva-mukha (ऊर्ध्वमुख)
1. z twarzą zwróconą do góry, patrzący w górę 2. skierowany do góry
ūrdhva-śvāsa (ऊर्ध्वश्वास)
1. westchnienie, wzdychanie 2. ostatnie tchnienie
ūrdhvādhara (ऊर्ध्वाधर)
pionowy
ūrdhvonmukha (ऊर्ध्वोन्मुख)
1. skierowany do góry 2. postępowy
ūrmi (ऊर्मि)
fala
ūṣaṇa (ऊषण)
1. czarny pieprz 2. imbir
ūṣma (ऊष्म)
kaloria
ūha (ऊह)
1. okrzyk (bólu, strachu, zdumienia) 2. rozumowanie,
ūhā (ऊहा)
rozumowanie